YAVAŞ-YAVAŞ DÜŞÜR

Yavaş-yavaş hər şey gözümdən düşür:
Şəhər adamlarla döyüşür,
Ağaclar kəsilir, yollar sürüşür,
Onlar da mənim gəncliyim kimi,
Plana düşür...
Qiymətlər hər gün şişir,
Qadınlar xəyanətlərlə görüşür,
Inanmaq istədiklərim,
Inamımdan bir pillə də düşür...
20 faiz torpaqlarımıza qarşılıq,
20 faiz kreditlə evlər bölüşür;
Vasitəçi həmsədrlərin təklifləri,
Biqeyrət hisslərimizə baxıb gülüşür;
Heç yaddaşıma yazmadığım şeylər
Yadıma düşür...
Hər gün bir yol qəzasi xəbəri
qulağımızı deşir;
Kriminal izlər, bölməyə çatmamiş
Yerini dəyişir;
Polis hər gün bir cinayətin
Izinə düşür...
Burada arzusuna tez çatır oğru:
Bir az vicdan əzabı,
Bir az mənəvi ağrı,
Qarşılığında isə böyük sərvətə qovuşur.
Amma hər il minlərlə tələbə
Böyük ümidlərlə
Ümidsiz həyata yola düşür...
Bax beləcə, göz yaşından başqa,
Yavaş-yavaş hər şey gözümdən düşür...

Raqif RAUFOĞLU-